Lekker Lezen

Ik hang van feestjes aan elkaar

Tue, 10 Apr 2012 15:03:05 +0200

De eerste zaterdag van maart: ik maak bij Robèrt van Beckhoven een aardbeientaartje waar mijn neefje van bijna drie diezelfde avond nog schaterlachend induikt. Ik leerde ook een tarte tatin maken, die mijn collega’s op maandag enthousiast verorberden. En van het derde taartje dat de workshop opleverde, heb ik dagenlang ‘s avonds op de bank met mijn vriend genoten.

Vijf dagen later stond ik met de meiden van MjamTaart in een prachtige nieuwe macaronzaak in Amsterdam van een meer dan bevlogen man te leren hoe je die waanzinnig mooie koekjes maakt. Na een geweldig gezellige middag ging ik naar huis met een zakje vol kleurige koekjes met smakelijke vullingen die we voor elkaar hadden gemaakt. En een hoofd gevuld met plannen voor eigen kleuren en smaken.

De tweede zondag van maart: ik maak mijn eerste gluten- en koemelkvrije taart. Voor een collega met allergische kinderen. De cake lukt in één keer en is bijna niet van ‘normaal’ te onderscheiden. Drie dagen later kreeg ik foto’s in mijn mailbox: glunderende kindergezichtjes die met hun handen cake en marsepein in hun mond stopten.

De derde zaterdag: ik geef mezelf een cadeautje: het boek van Adriano Zumbo. Ik had ‘m al in mijn handen gehad en werd er zo verschrikkelijk blij van. Geen idee of ik het ooit zo voor elkaar krijg, maar ernaar streven en erover dromen is al heel fijn. Datzelfde weekend maakte ik zelf macarons naar Poptasi-recept en mijn schoonmoeder was er blij mee. (Toegegeven: ze waren nog niet zo mooi als die van Patrick, maar ze waren al een stuk mooier dan mijn probeersels vóór de workshop!)

Het vierde weekend van maart stond ik twee heerlijke dagen in de keuken om alles wat ik de afgelopen tijd geleerd heb te maken voor de verjaardag van mijn vriend. Onder meer cupcakes in de StarWars cupcakebakjes die ik vorig jaar al – zonder dat hij het zag! – in Amerika heb gekocht. Goed het leverde een stapel gebak op waar we nog weken van konden eten, maar wat was het fijn om te maken. En om gegeten te zien worden. Vrienden die midden in de nacht voor vertrek naar huis toch nog even een stukje van “die, en oja ook van die”, wilden eten.

De laatste zaterdag van maart stond ik met gele, rode en oranje marsepein in mijn hand te dromen van het snoetje van mijn neefje op het moment dat ik op 1 april de Elmotaart voor zijn derde verjaardag zou onthullen. April. De maand die begint met een Paastaart en ook een nieuw neefje of nichtje gaat brengen. Waarvoor ik al weken een taart loop te ontwerpen in mijn hoofd.

“Jij hangt ook van feestjes aan elkaar”, zei m’n moeder vroeger vaak tegen mijn zusje toen zij in haar tienerjaren van verjaardag naar uitje naar stapavond fladderde. Eind maart schoot die uitdrukking opeens weer door mijn hoofd. “Jij hangt ook van feestjes aan elkaar.” Ik vond het vroeger al een prachtige uitdrukking, ondanks dat mijn moeder ‘m semi-streng bedoelde natuurlijk. En nu vind ik ‘m nog veel treffender. Dankzij mijn superfijne hobby van taart en gebak maken, hangt mijn leven letterlijk van feestjes aan elkaar. Ik maak taart voor mijn feestjes, feestjes van vrienden en familie, feestjes van vreemden. Het maken zelf is een feestje, om van het geven en uitdelen maar te zwijgen. Ik hang echt van feestjes aan elkaar. Hoe fijn is dat?

Michelle

Mona de Pascua

Thu, 05 Apr 2012 16:48:50 +0200

... voor de chocolade liefhebbers onder ons

Het gezegde luidt: 'niets zo veranderlijk als het weer'....en zeker dit jaar kunnen de Nederlanders daarover meepraten... Van een herfstige winter naar 20 graden onder nul met de bijbehorende Elfstedenkoorts. Net ruim een week de lente op bezoek gehad en de afgelopen dagen kans op winterse buien. Met behoorlijk stabiel lenteweer in Spanje (lees: dagelijks gemiddeld 20 graden) moet ik deze uitdrukking dan ook tijdelijk even aanpassen. Inmiddels ben ik 35 weken zwanger en ik geloof dat, uhh oh nee, herstel..ik weet zéker dat mijn vriend het kan beamen: 'niets zo veranderlijk als een zwangere vrouw'. We kunnen het hebben over zin in eten of over schommelingen in gemoedstoestand, maar volgens mij heeft bijna iedereen die een zwangerschap heeft meegemaakt wel een bijzondere anekdote. Achteraf herken je je vaak niet in die dwaze zwangere vrouw zonder relativeringsvermogen... In de vrouw die dingen at die je anders normaal nooit at (zoals ik nu graag roggebrood met kaas en radijsjes eet waar ik eerder niet aan zou moeten denken).

Zo huilde ik bij de zwangerschap van mijn inmiddels 4 jaar oude dochter tranen met tuiten bij de serie Roseanne, een goede vriendin van mij gooide haar volledige kastinhoud een verdieping naar beneden en mijn moeder ging toen ze zwanger was van mij naar de Hema om de lucht van de rookworsten op te snuiven. Nu ben ik alweer bijna 8 maanden mijn relativeringsvermorgen kwijt en kan ik binnen 5 minuten switchen van heel graag naar die winkel willen voor schoenen die ik heb gezien en daar eenmaal gekomen gewoon geen zin hebben om te passen, want ik weet toch niet welke kleur schoenen het beste bij mijn garderobe past. Ik geloof dat ik er maar één woord voor heb...vermoeiend.

Het is dan nu ook wel heel fijn om lekker mee te kabbelen in de Spaanse rituelen van de Semana Santa (de 'heilige week' voorafgaand aan pasen). Even niet te ingewikkeld nadenken of teveel twijfelen, maar gewoon als kuddedier met de meerderheid meesjokken, heerlijk. Op Goede Vrijdag gaan we de Paasprocessie in de stad bekijken. Kenmerkend voor deze processies zijn de grote beeldengroepen en de kledij met puntvormige maskers. Het laatstgenoemde doet mij meer denken aan de kleding van de Amerikaanse Ku Klux Klan, wat het een ietwat luguber, maar desondanks een indrukwekkend tintje geeft.

Op zondag zal ik met mijn dochter een Mona de Pascua maken. Het eten van deze lekkernij is een traditie in de Spaanse regio's Catalonië, Valencia en Murcia die het einde van de Vasten symboliseert. De Mona de Pascua is een paastaart die oorspronkelijk werd gemaakt van zoet en licht gebak en meestal versierd met hardgekookte eieren of droge worst. Vandaag de dag is chocolade vaak het hoofdbestanddeel van de 'mona' en zijn de hardgekookte eieren vervangen door de meest uiteenlopende chocoladeversieringen.

Tegenwoordig doet in Catalonië volgens de traditie de peetvader of grootvader een 'mona' cadeau aan zijn petekind of kleinkind op paaszondag. Op paasmaandag, de zogenaamde 'Día de la Mona', wordt die taart dan opgegeten samen met de hele familie. Ons lieve petekindje Mees woont in Nederland, dus haar 'mona' houdt ze nog tegoed. Opa is met pasen wel op bezoek en wordt binnenkort alweer 60 jaar, dus we draaien de traditie voor dit jaar dan maar even om en geven opa de 'mona' kado.

Vele patissiers maken een echte specialiteit van hun 'mona's'. Als je rond de paasdagen Barcelona of andere Catalaanse steden bezoekt, kun je in de etalages van de bakkers en patissiers ontelbare indrukwekkende 'mona’s' bewonderen. Wij gaan zondag lekker simpel voor de 'kinderversie met veertjes'. Een kinderhand is gauw gevuld...en in dit geval van deze zwangere vrouw ook :-) Het recept vind je onder *deze link* op de website.

Veel bakplezier en eet smakelijk!

Lekker Handig Lente 2012

Thu, 01 Mar 2012 10:10:02 +0100

Dusten of verven?

Bij zowel dusten (poederen) en verven wordt er een kleur of glans aangebracht als decoratie. Het verschil tussen dusten en verven zit hem vooral in de manier waarop dit aangebracht wordt. Tijdens het dusten worden altijd fijne poeders gebruikt, die je droog aanbrengt. Verven is op een natte manier kleur aanbrengen. Hierdoor zijn ook de vloeibare en pasta voedingsmiddelenkleurstoffen geschikt. De poeders worden aangelengd met olie, glycerine, eetbare lak of alcohol, bijvoorbeeld rejuvenator spirit of Kirsch. Dusten lijkt veel op de manier waarop vrouwen hun oogschaduw aanbrengen. Om te voorkomen dat de droge poeder op onderdelen komt, waar je het niet wilt hebben, kun je de kwast even iets uitkloppen boven een tissue. Ook kunnen de, schoon te houden, onderdelen met tissues worden afgedekt. Wanneer de verf te veel alcohol (of te weinig poeder) bevat, kan de suiker uit de marsepein of rolfondant oplossen in het vocht en gaat de suikerpasta plakken. Het mengsel mag dus niet te dun zijn, maar aanvoelen als een ‘papje’. Er zijn ook kant-en-klare mengsels verkrijgbaar van zilver, goud, koper, etc. Deze zijn dik vloeibaar en uitstekend in gebruik. Het mengsel droogt snel op, dus vergeet niet na gebruik de kwasten direct schoon te maken. Glanspoeders en glitters breng je altijd pas aan als de decoratie is gevormd. Soms is het wel handig om al een basiskleur te gebruiken, die lijkt op de glanskleur. Bijvoorbeeld grijs bij een zilveren afwerking.

Eetbare glitters

Meestal zijn eetbare glitters van suiker gemaakt, waarbij het voor kan komen dat er zetmeel in is verwerkt. Er zijn ook glitters waarbij ouwel (eetpapier) is gebruikt, wat op basis van rijstemeel gemaakt is. In principe zou alle (allergie) informatie op de verpakking moeten staan. Ik gebruik het liefst een grote make-up kwast bij het aanbrengen van fijn glitterpoeder. Let op dat je de kwast vooraf een beetje uitschudt boven een tissue, anders krijg je te veel glitter op een plek. Je kunt glitterpoeder ook voorzichtig verstuiven boven de taart, zodat het gelijkmatig verdeeld wordt.

Houdbaarheid

De meeste gevulde biscuittaarten, afgewerkt met een laag rolfondant of marsepein, hebben een houdbaarheid van maximaal vijf dagen. De laag suikerpasta heeft een conserverende werking, waardoor de smaak en smeuïgheid van de taart beter bewaard blijft. Afhankelijk van de vulling is het wel of niet nodig om de taart te koelen. Vullingen met een hoog vochtgehalte, bijvoorbeeld banketbakkersroom(pudding), bavarois, slagroom en kwark, moeten altijd in de koelkast bewaard worden. Vullingen met veel vet en/of suiker kunnen buiten de koelkast. Denk dan aan botercrème, jam, pasta, ganache. Vullingen, waarin verse eieren zijn verwerkt, moeten dezelfde dag worden geconsumeerd. Geklopte verse slagroom binnen twee dagen. Versgebakken biscuit gaat na verloop van tijd uitdrogen (ong. drie dagen). Biscuit, gebakken met roomboter (bv. Wener beslag), is wat vetter en kan daardoor langer bewaard worden (ong. vijf dagen). Een vette botercake met een droge vulling (bv. nootjes) is wel twee weken goed te houden. Op taarten die net uit de koelkast komen zal, door het verschil in temperatuur met de lucht er omheen, condens neerslaan, waardoor de suikerpasta plakkerig wordt en waardoor het bij heel veel condens zelfs van de taart kan gaan druipen. Houd de taart daarom eerst even in de verpakking, zodat de condens op de verpakking zal slaan en niet op het suiker.

Kleine letters en marsepein

Wie voornamelijk met marsepein werkt, zal inmiddels hebben ontdekt dat heel fijne uitstekers, zoals de lettertappits (FMM), niet echt makkelijk werken. Het helpt om een ondergrond te gebruiken, waar de marsepein iets aan plakt, zodat het makkelijker uit de uitsteker komt. Ook helpt het om de uitsteker in te smeren met shortening. Toch blijft het een lastig karwei. Het is daarom makkelijker om voor kleine letters over te stappen op Mexican paste, wat heel eenvoudig zelf gemaakt kan worden (het recept staat op de site www.mjamtaart.nl) óf toch grotere letters te gebruiken. Leveranciers als Städter, Wilton en FMM hebben verschillende uitstekersets die goed bruikbaar zijn voor marsepein.

Glycerine

Glycerine is lichtzoete vloeibare transparante vloeistof, die wordt gewonnen uit plantaardige of dierlijke vetten. Deze vloeistof valt onder de alcoholen. Glycerol wordt in de voeding gebruikt als oplosmiddel of zoetmaker, bijvoorbeeld in snoep, gebak en margarine. Het is een toegestane stof in de levensmiddelenindustrie met als E-nummer 422. Het wordt onder andere gebruikt als ingrediënt van rolfondant. Maar het kan ook worden toegevoegd aan Royal icing om te voorkomen dat deze uitdroogt en hard wordt. Naast de meeste taartdecoratiewinkels, is het ook verkrijgbaar bij de drogist.

Glucose

Glucose wordt in de levensmiddelenindustrie gebruikt om de textuur van het product zachter te maken, om het volume te vergroten, om het kristalliseren van suiker te voorkomen en als smaakmaker. Glucose in poedervorm wordt ook wel maltodextrine genoemd. Vloeibare glucose of glucosestroop is een stroopachtige en transparante, licht zoete, massa. Het wordt uit zetmeel gewonnen en veel in de suikerindustrie gebruikt. Als het koud is, is het erg stevig. Om makkelijk te doseren kun je het beste de glucose even in de magnetron verwarmen. Suiker, gemengd met water, is geen vloeibare glucose, maar suikerstroop. Druivensuiker is een vertaling van glucose, maar niet te verwarren met suiker dat bestaat uit fructose en glucose. Natrena vloeibare suiker is ook geen glucose, maar een suikervervanger. Soms is vloeibare glucose verkrijgbaar bij de apotheek, omdat het weleens gebruikt wordt voor medicijnen.

Taarten aansnijden en opdienen

Een vierkante taart of een kleine ronde taart aansnijden, zorgt over het algemeen niet voor problemen, maar de meeste mensen beginnen achter hun oren te krabben als de taart een flinke diameter heeft of als ze op elkaar gestapeld zijn. Een 3D kunstwerk maakt het allemaal nog lastiger en hiervoor zijn dan ook geen vaste instructies te geven. Voor een grote ronde taart geldt dat je deze niet in punten, maar in ringen kunt verdelen. De ringen zijn eenvoudig in porties te delen. Verdeel eerst de gehele buitenste ring en dan houd je een kleinere taart over. Herhaal dit tot de taart die over blijft, klein genoeg is om in punten te verdelen. Een stapeltaart bestaat uit afzonderlijk van elkaar gestapelde, losse taarten. De taarten kunnen één voor één van boven naar beneden worden aangesneden of van de stapel afgehaald worden en naast elkaar gezet. Meestal wordt het laatste gedaan, waarbij men begint met het verdelen van de grootste taart, zodat de kleinste taarten nog heel gehouden kunnen worden. Taarten die op een standaard worden opgediend, staan als het ware ieder op een eigen schaal en kunnen dus onafhankelijk van elkaar worden aangesneden. Als de standaard stevig genoeg is, kunnen de taarten er gewoon op blijven staan. Deze manier van stapelen is vooral handig als er in iedere taart een andere smaak is verwerkt en voor de gasten dus iets te kiezen valt uit de verschillende lagen.

3D-taarten

Om 3D-taarten te maken heb je stevig kapsel (gebak) nodig. Zacht en luchtig kapsel kan inzakken onder het gewicht van de vulling en het glazuur. Het beste is daarom kapsel op basis van boter. Ook kun je een cakebeslag gebruiken (nog steviger). Biscuit is zonder boter, dus luchtiger en minder stevig. Toch is het niet onmogelijk om biscuit te gebruiken, als je op de juiste manier gebruik maakt van dowels en taartkartons of cake boards. De vulling kun je het beste op basis van botercrème maken. Deze is makkelijk te verwerken en stevig in gebruik. Botercrème kun je bovendien een willekeurige smaak geven. Let wel op dat de lagen vulling niet te dik zijn. Anders zakt de 3D-taart alsnog in. De vulling kan ook helemaal weggelaten worden of, ingeval van een stevige cake, meegebakken worden in het beslag. Geef de taart ook rust en laat deze bijvoorbeeld een nacht in de koelkast opstijven, voordat je deze glazuurt met rolfondant of marsepein en verder verwerkt.

Siliconen mallen

Siliconen mallen zijn er in alle maten en vormen. Sommigen zijn grof en anderen zeer gedetailleerd. Bij sommigen is de vorm ondiep en bij anderen behoorlijk diep. Er zijn verschillende manieren om een mal te gebruiken, maar ik doe het altijd als volgt. Ik poeder de mal met maïzena of speksteenpoeder en druk de suikerpaste er in. Na het vullen laat ik de mal even rusten, zodat de vorm een beetje hard wordt. Een handje helpen kan, door de mal even in de diepvries te zetten. Vooral bij diepe, gedetailleerde, mallen maakt dit het makkelijker om de vorm zonder vervormingen te lossen.

Maak 7x kans op een mal voor schitterende cupcake toppers

Heb jij iets gezien, waarvan je nog steeds niet weet hoe het werkt of waarvoor het bestemd is, stuur Stefan dan een email. De mallen worden verloot onder de inzenders tot 01-05-2012.

Grootouders

Mon, 30 Jan 2012 10:39:12 +0100

Oooooooma...mijn lieve oooooooma...oooooooma mijn lieve ohooooooma...oma's aan de top...het feesten kan niet op...met oma's aan de top!!!

Er zingt een klein stemmetje mee met de cd van K3 die door de kamer schalt. Het meisje van 4 zingt net even een toonladdertje te hoog, maar misschien maakt dat het geheel juist lief. Ze zingt vanuit haar tenen, vol overgave en of het mooi klinkt, wat maakt het uit!

Mijn dochter Dominique heeft 1 opa en 2 oma's. Een luxe met helaas één groot nadeel: wij wonen op 2 uur vliegen van de grootouders. Aan de andere kant maakt dat de momenten dat ze elkaar wél zien intensiever en extra bijzonder.

Gedurende een groot deel van mijn jeugd heb ik 2 opa's en 2 oma's gehad. Opa en oma 'Pijp' (mijn opa rookte pijp) en opa en oma 'Coco' (zo heette hun hondje). Ze woonden allemaal op fietsafstand. Elke opa en elke oma was uniek en zo ook de herinneringen aan hen. Nu ben ik 30 en heb ik nog één oma (oma Coco). Dit lieve kleine omaatje hoopt op 10 februari van dit jaar 86 jaar te worden en daar ben ik samen met mijn dochter bij.

Een groot deel van mijn herinneringen aan opa en oma Coco zijn gerelateerd aan lekker eten. Opa en oma Coco hebben hun wortels in Indonesie en dat is geen straf kan ik je zeggen. Tot een aantal jaar geleden kookte mijn oma altijd voor mij op mijn verjaardag en hoewel gele rijst alleen voor 'bijzondere leeftijden en gelegenheden' is, bestelde ik steevast gele rijst, kokosballetjes, sambal goreng boontjes, kippetjes en kroepoek...heel veel kroepoek in alle kleuren van de regenboog. Nooit zal ik de kroepoek ton bij hun thuis vergeten, die ik bij elk bezoekje aan hen samen met mijn opa leegsnoepte. Mijn oma maakt nog steeds de lekkerste frikadel jagung (maiskoekjes) en we worden zelfs nu we in Spanje wonen nog regelmatig verwend met risolles, lumper en pangsit goreng. Helaas laat de leeftijd van mijn oma het niet meer toe om een grote rijsttafel te maken voor haar eigen verjaardagsgezelschap, maar dat zal het feest er niet minder op maken. Daarbij heb ik de recepten van mijn overgrootmoeder in mijn eigen kookboek zitten en neem ik uiteindelijk graag het stokje over om anderen van deze heerlijke gerechten te laten genieten.

Het onderstaande recept is er één van. Het leuke aan dit recept is dat waarschijnlijk elke taartenbakster die de site van MjamTaart! volgt en deze blogs leest onderstaande ingrediënten standaard in de kast heeft staan. Wederom leuk om op een woensdagmiddag of in het weekend met de kinderen te maken. De vrolijke kleuren zal de kleintjes aanspreken, het gemak waar het mee gemaakt kan worden zal de ouders tevreden stellen en het eindresultaat zal hopelijk beiden blij maken.

Veel bakplezier en eet smakelijk!

Kue Mangkok

(gestoomde kokoscakejes)

Benodigdheden

500 g zelfrijzend bakmeel
2 zakjes vanillesuiker
2 x 140 g geraspte kokos
6 dl koolzuurhoudend bronwater
een snufje zout
280 g witte basterdsuiker
voedingsmiddelenkleurstog
water

13 kleine schaaltjes of kopjes
2 schalen
elektrische stomer of stoompan

Meng alle ingredienten (behalve de kleurstoffen en 1x140 gram kokos) goed door elkaar en verdeel dit mengsel over twee schalen.

Doe in de ene schaal een paar druppels kleurgel (bijvoorbeeld roze) en in de andere schaal een paar druppels kleurstof van een andere kleur. Roer deze door het mengsel.

Spoel de schaaltjes/kopjes om met koud water, droog ze af en giet ze vol met het mengsel.

Verwarm een stomer ongeveer 10 min. voor, zet de kopjes in de voorverwarmde stomer en stoom de koeken gaar in ongeveer 45 minuten.

De koeken moeten opspringen als een bloem zoals op de foto. Gebruik de rest van de kokos om op de cakejes te strooien.

Wat word ik hier gelukkig van

Thu, 26 Jan 2012 16:07:24 +0100

Wat word ik hier toch gelukkig van. Ik zit in de auto terug na mijn tweede cursusmiddag bij meesterpatissier Robèrt van Beckhoven en kan maar aan één ding denken: wat word ik hier toch ontzettend gelukkig van. Er is niks leukers dan een hele middag in een hele grote keuken staan en nieuwe technieken uitproberen. En dat ik daar dan ongeveer net zo lang voor moet rijden als dat de cursus duurt, tja, dat vind ik op de heenweg soms een beetje erg. Maar terug kan ik met een grote glimlach alleen maar denken aan hoe gelukkig ik hier van word.

Ik word hier gelukkig van, omdat het een enorme keuken is. Laat ik daarmee beginnen. En een keuken waar alles is hè, laat ik dat ook niet vergeten. Normaal staan hier de medewerkers van Robèrt van Beckhoven allerlei prachtige taarten en toetjes te maken voor allerlei bedrijven, maar op zaterdagmiddag is de ruimte voor ons. Want dat is er hoor: ruimte! Ruimte, ruimte, ruimte. Thuis moet ik het doen met anderhalve meter loopruimte, een aanrecht dat vol is als je er twee mengkommen op zet, een koelkast van formaat ‘tafelmodel’ en een paar bakjes die ik noodgedwongen non-stop moet omspoelen en afwassen. Maar in Oisterwijk kan het niet op. Enorme werkbanken, stapels platen om iets op te maken, ene oneindige voorraad handige plastic vormpjes, vriezers waar hele karren in gereden kunnen worden, lades vol met lepels, schrapers, schuimspanen, je kunt het zo gek niet bedenken of het is hier. En dan loopt er ook nog iemand rond die steeds alles afwast wat ik net vies heb gemaakt. Het moet niet gekker worden.

Ik word hier gelukkig van, omdat meesterpatissier Robert van Beckhoven lesgeeft. Wat is dat een verschrikkelijk aardige man en wat zit hij vol met ideeën. Ik had me aangemeld voor deze basiscursus patisserie nadat ik hem voor MjamTaart had geïnterviewd. Ik was toen al onder de indruk van deze man en dat wordt met de week erger. Ik heb soms het gevoel dat hij bijna barst van alle kennis die in hem zit. Terwijl hij pâté à bombe staat te draaien, blijft hij maar ideeën op ons afvuren. “Als je er meer suiker bij doet, maak je marshmallows. En als je er noten doorheen schept, wordt het kermisnougat, als je…”

Ik word hier gelukkig van, omdat het een goede stap is in mijn voornemen om mezelf klaar te stomen voor het geval de Great British Bake Off de oversteek naar Nederland maakt (zie mijn vorige column). En ook gewoon omdat er niets leuker is dan nieuwe taarten leren maken eerlijk gezegd. Want ik ben best goed in de marsepein gedecoreerde variant – al zeg ik het zelf – maar ik wil meer. Veel meer.

Daarom word ik er ook zo gelukkig van dat ik na twee middagen al zoveel geleerd heb. Te beginnen over chocola. Bijvoorbeeld: wat betekent het als er 70% op een reep staat en heb ik wat aan die informatie? (Het antwoord is dat het niks zegt en je er dus niks aan hebt, da’s dan wel weer jammer.) We leren hoe we chocola niet moeten verwerken (maar er toch iets van kunnen maken), hoe het wel moet (en hoe moeilijk dat is). En de afgelopen keer leerde ik over biscuit en mousse en zwarte gelei etc.etc.

En op het moment dat je dan denkt dat je echt niet gelukkiger kunt worden, zegt de vrouw naast je dat zij zich voor deze cursus heeft aangemeld omdat ze het artikel over Robèrt in MjamTaart had gelezen… :-)

(Gelukkig volgen er nog drie lessen! En dan een gevorderdencursus… )

Lekker Handig boltaart

Mon, 09 Jan 2012 08:37:50 +0100

Je wilt je boltaart afsmeren maar krijgt hem niet mooi strak. Met mijn manier wordt de bol weer zo glad als dat hij er uit kwam. Smeer je bol in met botercrème en haal overtollig botercrème weg. Doe een stuk huishoudfolie over je bol heen en druk de bakvorm er weer overheen. Zet in de vriezer, zodat de brotercrème lekker hard wordt en na 1 uurtje de vorm eraf halen. Je kunt de folie ook direct verwijderen, maar je kan het ook laten zitten om uitdrogen te voorkomen.

Groetjes,

Jolanda de Jong

Goede voornemens

Tue, 03 Jan 2012 14:12:28 +0100

Of je er elk jaar aan doet of niet...je ontkomt hoogstwaarschijnlijk niet aan de vraag 'heb jij goede voornemens voor 2012?'. Stoppen met roken, afvallen, afstuderen, gezonder leven, meer genieten...noem het maar op, ze passeren allemaal wel de revue in je omgeving.

Diep van binnen ben ik geen voorstander van het hebben van goede voornemens met de start van het nieuwe jaar. Het valt voor mij een beetje in de categorie 'Valentijnsdag' op 14 februari vieren. Waarom juist op 14 februari extra lief voor elkaar zijn, elkaar cadeautjes of lekkernijen geven? Dit kan net zo goed op andere dagen van het jaar en dan wordt het misschien nog wel meer gewaardeerd.

Aan de andere kant zijn er in mijn leven ook genoeg verbeterpunten. Zo ben ik bijvoorbeeld een kei in het beginnen aan iets en het niet afmaken ervan. Zo ben ik ooit eens een keer heel enthousiast begonnen aan gitaarlessen, maar afmaken ho maar. Daarnaast was daar ook jaren geleden de bestelde thuiscursus Spaans voor beginners, die mij achteraf goed van pas was gekomen nu ik in Spanje woon. Maar ook achter dit doel kwam geen vinkje te staan. Deze eigenschap moet te veranderen zijn....

Misschien moet ik dan toch eens beginnen aan het hebben van goede voornemens voor het nieuwe jaar en laten we dan maar bij één beginnen, een niet al te moeilijke. Hardlopers zijn doodlopers toch?! Laat ik iets kiezen wat al een beetje in mijn straatje ligt, waar ik op de korte termijn erg blij van wordt en mij dus stimuleert om door te gaan en iets waar ik mijn omgeving ook blij mee kan maken.

Ok, ik ben eruit, dit wordt 'm: 'Ik neem mij voor om in het nieuwe jaar elke week een nieuw recept uit te proberen'.

Lijkt mij een haalbaar voornemen en de eerste hindernis is al genomen. Jamie Oliver staat wel 4 keer in mijn boekenkast, maar de boeken zijn niet langer allemaal ongebruikt. Salsa Verde is het eerste gemaakte nieuwe recept en het was een succes, zowel voor mij als de rest van het gezin (heerlijk bij witvis en lekker licht). Naast de prachtige 'Jamies' staat ook een taartenboek van Blond Amsterdam met heerlijke hartige en zoete lekkernijen.

Dus het tweede recept dat ik ga uitproberen is het recept voor een heerlijke low fat mangotaart (met een eigen twist). Voor elk goed voornemen wat wils:

iets te doen met de handen (en de mond) voor de gestopte rokers
een low fat taart voor de afvallers
een lekkernij voor de mensen die meer willen gaan genieten en
ik heb aan het originele recept pure chocola toegevoegd......van chocola eten wordt je gelukkig zegt men ;-), dus daar gaan we maar vanuit.

Mangotaart

Benodigdheden

4 eierkoeken
1 grote mango (gepureerd)
1 liter yoghurt
8 blaadjes gelatine
2 eidooiers
40 g poedersuiker
6 eiwitten
120 g fijne tafelsuiker
geraspte pure choco
zacht vers fruit
springvorm (20 cm)

Bekleed de bodem van de springvorm met de eierkoeken. Zorg dat de gehele bodem bedekt is (scheur indien nodig de eierkoeken).
Meng de liter yoghurt met 2dl mangopuree en verwarm dit mengsel langzaam op laag vuur. Week de gelatineblaadjes ongeveer 5 minuten in ruim koud water.
Verwarm de eidooiers en poedersuiker kort au-bain-marie, haal het mengel van de warmtebron en klop het met een mixer tot een luchtige, schuimige massa.
Klop in een kom de eiwitten lobbig en voeg dan al kloppend de tafelsuiker toe. Blijf kloppen tot de eiwitten pieken vormen.
Knijp de gelatine uit en laat die in de magnetron op 900/1000 watt in 10 seconden smelten.
Meng het yoghurt-mango mengsel met de eidooiers/poedersuiker en roer de warme gelatine er snel doorheen. Spatel de eiwitten rustig erdoor heen en giet het over de taartbodem.
De taart heeft ongeveer 4 uur in de koelkast nodig om op te stijven.
Vlak voor serveren maak je de taart af door het verse fruit over de taart te verdelen en de zijkant van de taart aan te zetten met de geraspte pure chocolade.

Ben je geen grote fan van mango, dan kan deze taart ook gemaakt met 2dl verse aarbeienpuree of bijvoorbeeld frambozen of kersen. En wil je toch een beetje zondigen of heb je geen behoefte aan een low fat taart? Bedek de zijkant van de taart van met kitkats.

Geniet in gezondheid van 2012!!!!

Het oudejaarsconflict

Thu, 29 Dec 2011 10:17:29 +0100

Elke keer wanneer een jaar eindigt terwijl een ander op het punt staat te beginnen zit ik er mee: het oudejaarsconflict. Op zich vind ik oudejaarsdag best wel leuk, ik luister naar de top2000 op de radio, bezoek wat familie, ga mee vuurwerk kopen (terwijl ik er niet van houd om het af te steken) en mijn vader bakt oliebollen. Ook hebben mijn vriend en ik de leuke traditie zowel zijn ouders en broertje als mijn ouders en broertjes te bezoeken. Een leuke en drukke dag dus.

Verder is mijn vader een erg goede en enthousiaste oliebollenbakker. Hij begint meestal vroeg en maakt veel oliebollen. Het deeg staat rond de middagkoffie in een enorme pan te rijzen in de woonkamer voor de kachel, en zo rond het einde van de middag kunnen we de eerste oliebollen proeven. Hij maakt meestal oliebollen met rozijnen en oliebollen zonder rozijnen. En heel veel.
En mijn moeder maakt meestal een hele boel hapjes. Kaasblokjes, worstenbroodjes, chips en pizzapuntjes; je kan het zo gek niet bedenken. Daarnaast zorgt mijn broertje meestal voor een uitstekende eiersalade en de ouders van mijn vriend zorgen ook altijd dat ze een goede lading hapjes in huis halen. En natuurlijk moeten we niet vergeten dat er al door het hele jaar gezocht wordt naar de juist champagne die rond twaalf uur open geknald wordt.

So far so good zou je toch zeggen? Klopt, het is een vreselijk gezellige aangelegenheid, met heel wat calorieën die er in het nieuwe jaar weer afgelijnd kunnen worden (wat meestal iets minder is :P ). Echter, sinds ik vier jaar geleden ben begonnen met taarten maken, heb ik een mapje op mijn computer met inspiratie vol oudejaars-taarten. En de taart die vorig jaar op de wintercover verscheen (van Felicitaartjes, met die champagnefles) is nog altijd een van mijn favorieten. Maar ik vind taart er niet zo bijpassen. Een hap taart in je ene hand en een hap oliebol in de andere? We hebben gewoon al te veel eten om met oudjaar ook nog een taart te eten, helaas... En dat is mijn conflict: ik wil wel bakken, maar ik wil eigenlijk geen taart met oud&nieuw...

Het is er in die vier jaar dus ook nog maar een keer van gekomen dat ik een taart heb gemaakt voor oudejaarsdag. Voor nieuwjaarsdag zou misschien ook wel kunnen, maar hebben jullie gelezen wat ik allemaal doe op oudejaarsdag; ik kan niet ook nog gaan bakken…. ;) Ik doe het dit jaar dus maar gewoon weer niet… (denk ik…) Misschien volgend jaar een nieuwe kans! Ik wens jullie allemaal wel heel veel plezier met bakken voor oudjaar of nieuwjaarsdag, en natuurlijk veel geluk en taart in het nieuwe jaar!

Recept Rozijnen-Oliebollen
Benodigdheden:
1 ei (kamertemperatuur en losgeklopt)
500 ml melk (kamertemperatuur)
500 g bloem (+ 1 EL extra)
1 zakje gedroogde gist
1 EL suiker
1/2 tl kaneel
1 tl zout
50-100 g rozijnen
Een frituurpan gevuld met frituurolie
Vergiet
Keukenpapier
Schuimspaan

Meng in een beslagkom de bloem met de gist, de suiker, het zout en de kaneel erdoor. Maak in het midden van de bloem een kuiltje en schenk het losgeklopte ei erin. Klop met een mixer terwijl je de melk erbij schenkt en klop tot een glad beslag ontstaat. Zorg dat er geen klontjes meer in het beslag zitten. Je kan ook een pak gebruiken, bij sommige pakken hoef je dan slechts water toe te voegen. Voeg de rozijnen toe. Dek de kom af met een vochtige theedoek en laat het oliebollenbeslag op een warme, tochtvrije plaats (de huiskamer bijvoorbeeld ;) ) 1 uur rijzen, tot het volume verdubbeld is.

Zet een vergiet met een laagje keukenpapier klaar, en verwarm de frituur tot 175-190 graden. Maak met een oliebollentang of een ijsschep bollen van het beslag, door de schep eerst in het frituur vet te dopen, en de bollen in de olie te laten glijden. Maak er niet meer dan vijf tegelijk en frituur ze 4-5 minuten. Haal de bollen als ze aan alle kanten goudbruin zijn (soms moet je ze halverwege even draaien) uit de frituur met je schuimspaan en laat ze afkoelen in het vergiet. Bestrooi met poedersuiker en serveer met oudjaar. (Maar ik heb ze nog nooit gemaakt, want je kan ze natuurlijk ook door je vader laten bakken, mits hij dat net zo goed kan als mijn vader ;) )

50 Cake & Taart decoraties

Tue, 06 Dec 2011 09:12:10 +0100

Titel: 50 Cake & Taart decoraties

Auteur: Janice Murfitt & Louise Pickford

Uitgever: Veltman uitgevers

ISBN: 978 90 483 0092 1

Aantal pagina’s: 96

Aantal recepten: 9

Aantal projecten: 33

Taal: Nederlands

Verkrijgbare talen: Engels en Nederlands

Moeilijkheidsgraad: beginner

Er zijn twee dingen die me direct te binnen schieten bij het doorbladeren van dit boekje. Eén: dit is vast een van origine Engels boek. En twee; dit boek lijkt al wat ouder. Beide bleken ze inderdaad te kloppen. De eerste Engelse versie werd in 1993 uitgebracht, wat betekend dat het boek al 18 jaar oud is, en dat vind ik goed te zien aan de foto’s. De kleuren van de marsepein en fondant doen ouderwets en vaal aan, en veel van de taarten zijn slordig afgewerkt. Er staan weinig recepten, maar de oerdegelijke madeiracake en de rijke vruchtencake nodigen wel uit tot testen. Opvallend is ook dat deze Engelse taarten niet gevuld worden, ze worden in vorm gesneden en bestreken met boterglazuur, en bekleed met marsepein en daarna nogmaals met fondant. In Engeland is dat heel normaal, hier in Nederland bekleden we over het algemeen maar met één van deze twee. Vreemd vind ik het ook dat het boek 33 taartenprojecten bevat, terwijl de naam toch echt doet vermoeden dat het er 50 horen te zijn. Conclusie; best een aardig boek voor de beginner of voor bakken met kinderen, maar daar blijft het dan ook bij.

Dit Lieveheersbeest uit '50 Cake & Taart decoraties' werd gemaakt door Linda Stolk.

Panellets

Wed, 23 Nov 2011 13:28:59 +0100

Onze eerste gastblogger is Kirsten van Bekkum. Kirsten is 30 jaar en woont nu een jaar met haar vriend en dochter in Tarragona in Spanje. Ze is afgestudeerd psychologe, maar nu vooral hard bezig met Spaans leren en haar hobby, namelijk bakken. In deze blog geeft ze ons een kijkje in het bakken over de grens, namelijk in Spanje.

Panellets

Bijna elke ochtend bij het wakker worden prijs ik me gelukkig dat ik wakker mag worden met een zonnetje, uitzicht op zee en dat ik mag genieten van de Spaanse cultuur. We zijn absoluut bevoorrecht om hier te wonen en dat beseffen we ons regelmatig. Alhoewel...we zouden niet echt Nederlands zijn als we niet zouden klagen he?! Het gras bij de buren is altijd groener. Dus na een heerlijke lange warme zomer missen we toch wel de erwtensoep, boerenkool en warme chocomel. We hebben Barcelona op een uurtje rijden, maar oooh wat zou het heerlijk zijn om lekker met mijn dochter op de fiets naar de visboer of de supermarkt te kunnen fietsen. Zoveel Nederlanders die hier ook in Catalonie wonen zeggen het: 'je realiseert je vaak pas hoe Nederlands je bent, wanneer je in het buitenland gaat wonen'. Ik kan me daar alleen maar bij aansluiten.

Onze huisvesting hier in Tarragona is vooralsnog tijdelijk, dus 'for the time being' proberen we volop te genieten en te proeven van de cultuur en de bijbehorende Spaanse tradities. En tradities die hebben ze hier genoeg...Spanjaarden zijn eigenlijk net als Nederlanders gewoontedieren.
De Spaanse tegenhangers van onze Sinterklaas zijn de Reyes Magos (3 koningen). De Spanjaarden vieren de aankomst van de Reyes Magos met feestelijke lichtjes, kerststalletjes, kerstliedjes en een grote en vrolijke optocht, de 'Cabalgata de los Reyes Magos'. De koningen rijden te paard of in feestelijke wagens door de straten en gooien lekkernijen naar de kinderen. Ook mogen de kinderen die avond hun schoentje zetten. De lekkernij van dit feest is helaas geen speculaas of pepernoten, maar de 'Roscon de Reyes': een ronde cake die gedecoreerd is met fruit. Daarnaast kennen ze de 'Turon' met Kerst, de 'Monas' met Pasen, de 'Coca' met kinderverjaardagen en de 'Panellets' bij het inluiden van de herfst.... Mijn dochter van 4 is dol op Panellets en was dolblij toen ze dit op school mocht maken met haar klas. De zelfgemaakte Panellets kwamen mee uit school en nu is ook moeders fan.

Ik deel graag deze Spaanse traditie met jullie. Panellets zijn lekker als zoetigheid bij de koffie op pakjesavond of kerstavond. Of maak het op zo'n heerlijke koude Nederlandse winterdag met de kinderen, voor bij de warme choco. Weer eens wat anders dan pepernoten bakken :-)

Hierbij het recept. Veel plezier, maar vooral eet smakelijk!

Ingredienten (met deze ingredienten kun je ongeveer 50 Panellets maken; deze balletjes wegen ca 25 gram per stuk):
400 g (gemalen) amandelen
300 g suiker
200 g zoete aardappel
limoenrasp van 1 limoen
(evt) 100 g geraspte kokos
(evt) 200 g pijnboompitten

Was de zoete aardappel goed en kook deze daarna met schil 3 of 4 minuten in de magentron. De aardappel koken in een pan kan ook (tevens met schil), maar dit duurt uiteraard wat langer. Schil de aardappel wanneer deze nog warm is en snij deze fijn of rasp de aardappel. Het is belangrijk dat de aardappel zo min mogelijk vocht bevat. Gebruik dus, indien nodig, een zeef. Zet vervolgens de aardappelrasp (in folie) een aantal uur in de koelkast.
Zet de amandelen op met ruim koud water en breng dit aan de kook. Doe de amandelen in een vergiet, spoel ze af met koud water, wrijf de bruine vliesjes eraf en droog de nootjes in een droge doek. (Gepelde amandelen gebruiken kan natuurlijk ook). Maal de amandelen in een amandelmolen ,vleesmolen of rasp (niet in een keukenmachine, omdat er dan te veel olie vrijkomt).
Voeg de suiker, de geraspte zoete aardappel en de limoenrasp toe. Meng alles goed, zodat er een smeuïge massa ontstaat (bij voorkeur met je handen).

Panellets met kokos: voeg een kwart van de kokos aan het mengsel toe en draai dan de 'Panellets'. Rol deze balletjes door de rest van de kokos, zodat ze een kokosjasje krijgen.

Panellets met pijnboompitten: meng de pijnboompitten met een eiwit en probeer elke gerold balletje helemaal onder de pijnboompitten te bedekken. Wees niet bang dat het er de eerste keer wat rommelig uitziet. Het eindresultaat van alle gemaakte Panellets bij elkaar ziet er altijd goed uit.

Verwarm de oven voor op 200 °C (zet op gril en heteluchtstand). Leg alle Panellets op de ovenplaat met ovenpapier en laat ze 3 a 4 minuten bakken. Haal de Panellets van de plaat af zodra ze volledig afgekoeld zijn (om de ronde vorm te behouden) en smullen maar!!

Cadeautip!

Wed, 23 Nov 2011 12:31:57 +0100

Kerstmis-kinder-bakboek.

Rond de kersttijd wilde ik als kind altijd dolgraag helpen in de keuken; we bakten bijvoorbeeld zelf mee aan onze cakes voor het 'kerstdiner' op school, en in de dagen voor kerst werd er altijd flink wat koekjes, cakejes en andere heerlijkheden gemaakt. Het helpen met het voorgerecht en dessert hoorde er ook altijd bij, en voor oudjaar maakte ik steevast appelflappen met mijn broertje.

Als kind had ik dus hartstikke leuk gevonden als ik mijn eigen bakboek had gehad, om daaruit nieuwe dingen te proberen voor deze gelegenheden. Door het jaar heen, was dat boek ook echt niet in de kast blijven staan, want dingen die lekker smaken met kerst, smaken het hele jaar goed. Herkent u uw kind hierin, dan is het voor uw kind misschien nog op tijd om het boek 'Feest in de Keuken!' op hun verlanglijstje te zetten voor het feest van de Sint.

'Feest in de Keuken! Winterse recepten voor kinderen', geschreven door Annie Rigs, is een kookboek in een moderne kerststijl, wat mij meteen aansprak. De kerstachtige kleuren en de grote foto's van feestelijke lekkernijen zorgen er in combinatie met de harde kaft voor dat het boek een zeer mooie en stevige indruk maakt.

De baksels zijn niet lastig, en bij sommigen komt er zelfs geen oven aan te pas. Vooral in het hoofdstuk 'lekkere decoraties', staan er veel projecten die kinderen zelf kunnen maken. Dit betekent dus dat zij aan de slag kunnen, terwijl de ouders lekkers staan te bakken. En wat is er nu gezelliger dan in december met z'n allen in de keuken? Behalve lekkere decoraties staan er in het boek ook nog hoofdstukken over traktaties, toetjes en taart, maar ook hartige hapjes en drankjes komen aan de orde. Hierdoor kunnen kinderen dus bij allerlei gelegenheden iets lekkers op tafel zetten.

Het boek geeft aan voor kinderen van allerlei verschillende leeftijden te zijn, maar ik denk dat veel recepten gericht zijn op kinderen vanaf een jaar of acht. De wat jongere kinderen zullen bij sommige recepten waarschijnlijk toch wel wat hulp kunnen gebruiken.Omdat dit feestelijke boek, niet alleen mooi is, maar ook leuke ideeën bevat en vooral lekkere en makkelijke recepten voor allerlei gelegenheden aanbied, denk ik dat dit boek in goede aarde zal vallen bij creatieve kinderen die graag willen helpen in de keuken. Misschien dus een mooi cadeautje voor in de schoen, onder de boom, of zomaar, in de aanloop naar kerstmis.

Titel: Feest in de Keuken!
Ondertitel: Winterse recepten voor kinderen
Auteur: Annie Rigg
Uitgever: Becht Lifestyle
ISBN: 978 90 230 1337 2
Aantal pagina’s: 128
Aantal recepten: 65
Taal: Nederlands
Advies prijs: 16,50 euro
Moeilijkheidsgraad: kinderen

Lekker Handig Winter 2011

Tue, 01 Nov 2011 21:00:24 +0100

De laatste keer dat de vragen voor deze rubriek door mij worden beantwoord. Vanaf het volgende jaargang neemt Stefan deze rubriek van mij over. Ik vond het erg leuk om te doen en was blij verrast met alle vragen die bij mij binnengekomen zijn in het afgelopen jaar. Er staan nog een heleboel vragen open, want het kost een hoop tijd om ze te beantwoorden, maar we zijn ze niet vergeten. Dus kijk af en toe op de website of het antwoord op jouw vraag er al bij staat of blader het volgende magazine goed door.

Piping gel

Piping gel kan voor vele doeleinden worden gebruikt: als eetbare lijm, om rolfondant op een koekje te plakken, om een ouwel op een taart te plakken, om het effect van wateroppervlak op een taart te creëren, om Royal icing elastischer te maken voor 'stringwork' en gespoten lelies (1 theelepel op 1 cup Royal icing), om de taart mee te decoreren, wanneer je het hebt gekleurd, etc. De grenzen van de mogelijkheden worden bepaald door je eigen creativiteit, zoals dat met veel recepten werkt bij het decoreren.

Je kunt het zelf maken (klik hier voor het recept) of kant en klaar kopen. Het is, zowel zelfgemaakt of kant-en-klaar gekocht (dan na opening), in de koelkast en goed luchtdicht afgesloten, zeker zes weken houdbaar. Let er dan wel op dat er geen 'kruisbestuiving' plaats vind, dus dat je het niet met andere dingen mengt, bijvoorbeeld botercrème.

Boltaartjes

Boltaartjes zijn populair om hun vorm, maar ook omdat ze makkelijk zijn. Het bekleden met een suikerpasta is veel eenvoudiger dan bij een taart met hoeken, waardoor deze vorm ook heel geschikt is om door kinderen te laten versieren.

Boltaartjes kunnen op verschillende manieren worden gemaakt. Je kunt een taart bakken in een bakblik met een bolle vorm of een dikke glazen of roestvrijstalen schaal. Een bol bakblik is natuurlijk lastig te bekleden met bakpapier. Zorg dus dat je de vorm goed insmeert met vet of bakspray. Doe daar géén laagje bloem overheen, dan komt de taart juist minder makkelijk los.

Je kunt ook deeg bakken op een plaat of standaard bakblik en daarmee vervolgens een boltaartje vormen. Bekleed dan de bolle vorm eerst met folie. Snijd het deeg in plakken van minimaal 1 cm, maar dikker mag ook. Dit is afhankelijk van het soort deeg dat je gebruikt en je eigen smaak. Experimenteren dus! Bekleed de vorm nu aan de binnenkant met een laag deeg, zodat je een schaal van taart hebt. Breng hierop een laag vulling aan, dan weer een laag deeg (die mag nu overigens ook alleen de bodem bedekken), dan weer vulling, deeg, etc. Eindig met een ronde plak deeg die de schaal helemaal afdekt. Dit wordt de bodem van de taart. Laat, afhankelijk van de vulling, de taart opstijven in de koelkast. Leg een onderbord of plaat op de schaal, klem de schaal en plaat stevig vast en draai in één beweging de taart om. Smeer de buitenkant af met botercrème en versieren maar!

Deze techniek heb ik gebruikt voor de pompoen die in het eerste herfstnummer van MjamTaart! (2009) staat op pagina 10.

Reliëf

Reliëf in marsepein of rolfondant wordt op verschillende manieren toegepast en ook op verschillende manieren in het marsepein gemaakt. Er zijn rolstokken, stempels, grote en kleine matten.

Wanneer je een reliëf wilt aanbrengen over de gehele bekleding van de taart, kan dat met een grote reliëfmat of een reliëfstok. In beide gevallen begin je met het uitrollen van de marsepein met een normale rolstok, die je net iets dikker laat dan je normaal gesproken zou doen.

De volgende stap is afhankelijk van je gereedschap en je eigen voorkeur. Als je een reliëfstok kiest, dan rol je vervolgens in een gelijkmatige beweging het reliëf in de marsepein. Ik heb nog geen reliëfstok gezien met handvatten, dus om dit netjes te kunnen doen, vergt nogal wat handigheid. Je begint met de reliëfstok in je handen en gebruikt vervolgens je polsen en armen om hem over de hele lap te duwen. Je kunt de stok ook met je handen naar voren duwen, terwijl hij ronddraait tegen je muis.

Ook voor de reliëfmat zijn er verschillende manieren voor eenzelfde resultaat. Je kunt de mat op de lap marsepein leggen en met een rolstok of een smoother in het marsepein drukken. Een smoother is het makkelijkst. Bij een rolstok moet het in één beweging, want anders verschuift de mat en krijg je geen mooi resultaat.

Wanneer je gewend bent om marsepein uit te rollen op een uitrolmat en dan samen om te draaien om vervolgens op de taart te draperen, is het handiger om de uitgerolde marsepein op de reliëfmat te leggen. Druk het marsepein op de mat met een smoother of rolstok en werk vervolgens op dezelfde manier die je gewend bent met een gewone uitrolmat.

Wanneer de marsepein te veel aan de mat blijft kleven, kun je deze voor het gebruik licht insmeren met shortening (Crisco, Trex of JEM Petal Base) of bepoeder de marsepein met wat poedersuiker of maïzena.

Glanspoeders

Zilver- of goudkleurig marsepein geeft nét dat beetje meer glans aan een taart. Daar heb ik het al eens eerder over gehad, maar hoe herken je in de winkel die glanspoeders? Bij het shoppen op internet kun je nog behoorlijk op het verkeerde spoor worden gezet als je daar voedingsmiddelenkleurstoffen vindt met namen als 'Golden Yellow' of 'Old Gold'. Deze kleurpasta's geven namelijk wel de kleur van goud aan de marsepein, maar niet de glans waar je naar op zoek bent. De toverwoorden zijn: lustre, silk, sparkle en dust. Soms gecombineerd en soms op zichzelf staand, bijvoorbeeld: Rainbow Dust Edible Silk, Wilton Pearl Dust, Squires Kitchen Magical Sparkle Dust of Sugarflair Edible Lustre. En om het nog makkelijker te maken is glanspoeder niet alleen verkrijgbaar in potjes, maar ook in spuitbussen en buisjes. En niet alleen in zilver en goud, maar in een heel scala aan kleuren.

Ik ben, wat dat betreft, net een ekster en vind al die glimmerdingen geweldig. Ik spaar glanspoeders... Ik heb inmiddels een verzameling van meer dan 70 verschillende kleuren en allemaal eetbaar. Want ook daarin is verschil: er is edible en non-toxic. Edible staat op het etiket van de eetbare soorten en non-toxic zijn de poeders die niet giftig zijn en daarmee te vergelijken met kinderklei. Als er per ongeluk een stukje wordt gegeten is het geen ramp, maar het is er niet voor bedoeld. Deze glitters en poeders kunnen dus het best op decoraties worden gebruikt, die niet zijn bedoeld om op te eten.

Pump Brush

De Pump Brush is een grote poederkwast met een reservoir in het handvat. De poeder wordt in het reservoir gestopt en met een druk op de knop 'pomp' je de poeder naar buiten, in de haren van de kwast.

Volgens mij zou het niet uit moeten maken wat voor poeder je er in stopt. Het zou ook met een kleurtje moeten werken of zelfs met make-up. Ik gebruik de Pump Brush alleen voor de eetbare glitters.

De eerste keer dat ik de kwast gebruikte, heb ik eerst een keer gepompt (boven een tissue) en de kwast in cirkels over de tissue gewreven. Vervolgens heb ik een test gedaan op een nieuwe tissue, om te kijken of de verdeling van de glitters was, wat ik verwachtte. Toen het resultaat niet naar mijn zin was, heb ik nog eens gepompt en gewreven en opnieuw getest.

Als ik de kwast nu gebruik, pomp ik eigenlijk nooit meer. Er komt voldoende glitter uit de opening zonder te pompen. Ik laat de kwast heel zachtjes over het oppervlak gaan, waarbij ik weinig tot geen druk op de haren uitoefen en de taart dus maar net aanraak. Zo krijg ik een mooi dun laagje glitters, dat een toverachtig effect geeft aan de taart.

Als ik op een bepaalde plek extra veel glitters wil hebben, zoals bij een zwaai van een toverstafje, of een sliert met elfjespoeder, of het spoor van een vallende ster, gebruik ik nog wel de pomp. Zo druk ik extra veel glitters in de kwast. Er komt dan een concentratie van glitters op de plek waar ik de kwast langs beweeg, waardoor een 'spoor' achter blijft, precies waar ik dat wil.

Cake board, cake drum of taartkarton?

Een taartkarton is waarschijnlijk wel bij iedereen bekend. Het karton dat ook voor gebaksdozen, etc. wordt gebruikt, dat bedekt is met een wit vetvrij laagje en minder dan 1 mm dik is. Er zijn ook luxere kartons verkrijgbaar met een zwart glimlaagje of met een zilver- en goudlaag aan iedere kant.

De cake boards zijn wat steviger dan karton en 4 mm dik. Ze zijn aan twee kanten bedekt met zilverfolie, zodat ze bij het stapelen tussen twee taarten gebruikt kunnen worden.

Een cake drum is 10 mm dik en maar aan één kant bedekt met folie. Deze drums zijn bedoeld om als onderbord te gebruiken.

Cake pops

Cake pops zijn de nieuwste rage en echt enorm leuk om te maken, maar ook super lekker! Ik heb zelf vorig jaar al verschillende cake pops gemaakt en was helemaal weg van het blog van Bakerella: www.bakerella.com Dat is wat mij betreft dé cake pop koningin. Toen zij haar boek 'Cake Pops' uitbracht heb ik het direct aangeschaft, zonder te wachten op de Nederlandse vertaling die er inmiddels wel is. In dit boekje vind je recepten, tips en tricks en ontwerpen.

Dat Wilton inmiddels ook met een boekje is gekomen, was geen verrassing. Na het succes van Bakerella was het duidelijk dat er meer zouden volgen. Ook Yamiemamie heeft nu een boekje uitgebracht met verschillende cake pop ontwerpen, dus daar ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar! De aankondiging belooft al veel goeds en nieuwe, originele ideeën. Tegen de tijd dat dit tijdschrift uitkomt, heb ik het waarschijnlijk al in mijn bezit.

De recepten voor de cake pops zijn verschillend, maar de basis is altijd cake. In de cakeballen wordt een lollystokje geprikt met aan het uiteinde wat gesmolten chocolade om de cake er aan vast te houden. Dan gaan de cakeballen in de vriezer om flink af te koelen. Tenslotte worden de ballen volledig bedekt met een laagje chocolade.

Snelle, lekkere traktaties en erg leuk om te maken. Het is makkelijk om zelf te variëren met de recepten en alle materialen zijn ruim voorhanden bij onze adverteerders. Lekker handig dus!

The Great Dutch Bake Off?

Tue, 18 Oct 2011 23:53:24 +0200

Ik denk altijd al veel aan taart, patisserie, bakken, vullen, decoreren… maar de afgelopen maanden liep het helemaal uit de hand. Ik was meer dan verslaafd aan The Great British Bake Off. Voor wie het niet kent: het is een wedstrijd op de BBC waarin tien deelnemers het acht weken lang tegen elkaar opnemen in de keuken, de bakkeuken welteverstaan.

Taart, cupcakes, hartige taarten, kleine gebakjes, brood, koekjes, cheesecakes, croissants, sachertorte en croquembouche (zo’n indrukwekkende toren van soesjes), het kwam allemaal aan bod. Per aflevering kregen de deelnemers drie opdrachten: een signature bake (een eigen baksel in het thema van die week), een mystery bake (een onbekend recept) en de showstopper (spreekt voor zich). En tussendoor lieten de presentatoren filmpjes zien over de oorsprong van bepaalde taarten, broodjes en gebakjes en hoe ze vandaag de dag nog gemaakt worden.

Smullen was het, echt smullen. Ik kon niet wachten tot het weer dinsdagavond was, ik volgde alle deelnemers op twitter, was vrienden met ze op Facebook, en ik probeerde elke week op vrijdag hun recepten uit. Want stiekem begon ik me af te vragen: zou ik meedoen als het in Nederland was? Zou ik me durven opgeven voor de voorronde van The Great Dutch Bake Off?

Ik heb nog nooit een brood gebakken, dus die ronde zou weleens mijn ondergang kunnen worden, maar de showstoppertaart van drielagen zou moeten lukken en voor cupcakes en kleine gebakjes met deeg draai ik ook mijn hand niet om. Toch? Maar wat als de juryleden mijn taartjes niet net zo lekker vinden als mijn vrienden en familie? Wat als tijdens mijn deelname blijkt dat ik helemaal niet zo goed ben en ik misschien geen kans heb ‘ Hollands Next Great Baker’ te worden? Durf ik die confrontatie eigenlijk wel aan?

De Engelse winnares is bekend (volg haar op twitter: @JoanneWheatley of Facebook: Jo’s blue AGA) en bij mij ligt inmiddels Michel Rouxs boek Pastry weer op het aanrecht. Want mijn pate sucrée lukt aardig, maar kan beter. Ik bedenk nieuwe vullingen voor taart en gebakjes, ik heb een nieuw recept voor cupcakes en oefen hard op mijn ‘ piping skills’ om ervoor te zorgen dat ze er steeds mooier uit komen te zien. Ik heb mijn eerste cakepops gemaakt en ik was heel blij dat mijn collega’s tijdens een etentje mijn limepie tot de laatste kruimel hebben veroberd door allemaal een tweede stuk te nemen.

Ben ik in training? Ja, daar lijkt het op. Want ik ben bang dat ik toch de sprong wil wagen en mee wil doen als dit waanzinnig leuke tv-programma naar Nederland komt. Ik weet niet of dat ooit gebeurt, want we hebben niet zo’n ‘bak-cultuur’ als de Engelsen, maar ik wil er klaar voor zijn. (En anders ben ik na al dit oefenen straks in ieder geval de beste bakker van de Professorenwijk in Leiden ;-))

Dus op naar die broodbakcursus…

Lekker Handig Stevige slagroom

Fri, 23 Sep 2011 13:39:55 +0200

In de vorige uitgaven van MjamTaart! vertelde ik al over een manier om slagroom te verstevigen:

Bijna iedereen kent wel 'Klopvast' waarmee slagroom steviger en stabieler wordt gemaakt, zodat het langer stijf blijft. Maar in het recept voor slagroomtaart dat ik ooit gebruikte, werd geen Klopvast gebruikt. In plaats daarvan werd er gelatine aan de slagroom toegevoegd. Dat is, denk ik, de meest ouderwetse manier om slagroom te verstevigen.

Giet 4 eetlepels kokend water op 1 eetlepel poedergelatine (of 2-3 blaadjes) en laat de vloeistof, onder af en toe doorroeren, geleiachtig worden. Klop 250 ml slagroom met (vanille)suiker naar wens en voeg tijdens het kloppen de gelatinegelei lepelsgewijs toe. In plaats van water kun je ook vruchtensap gebruiken, dan krijgt de slagroom ook nog een lekker smaakje.

Denk er aan dat slagroom koel moet blijven en dus niet te lang buiten de koelkast kan staan. Wanneer je een slagroomtaart wilt decoreren met marsepein of rolfondant moet je hem goed afsmeren met botercrème, zodat de slagroom niet de suikerpasta raakt. Zet bij iedere stap de taart weer terug in de koelkast, zodat hij niet te warm wordt. Pak hem wel in (bv. plastic zak) om er voor te zorgen dat het vocht uit de koelkast niet op de suikerpasta slaat. Een ideale vulling voor ons soort taarten is het dus niet, maar wel erg lekker!!

Maar nu kreeg ik laatst nog een tip van Tineke Hendriks (Culinair Centrum Beverwijk) toen we daar op Icing camp waren voor de winter uitgave, die ik jullie niet wil onthouden:

Mix slagroom lobbig. Meng de lobbige slagroom met roomkaas of mascarpone. Mix het daarna tot het stevig is.

Kusje erop...

Tue, 06 Sep 2011 13:34:01 +0200

Als je klein bent wil je groot zijn, ben je groot verlang je terug naar je kinder-, of tienerjaren. Ben je blond, wil je donker, lange mensen willen best een stukje korter en ben je klein van stuk, dan kan je wens “een beetje groter” zijn.
Slank is alles - als je stevig gebouwd bent - terwijl hele slanke mensen soms akelig veel moeite moeten doen om wat vlees op de botten te krijgen.

Ben je gezegend met een leuke kop, dan vallen andere dingen – waar je jezelf vaak het meest aan ergert – minder op. Valt je haar eens lekker die dag en krijg je – eindelijk weer eens – een fluitconcert van de bouwvakker, dan fiets je fier rechtop en denk je niet eens aan de bungelende kipfiletjes onder aan je bovenarmen of je bovenbenen die op andere dagen pijnlijk langs je zadel schuren.

Ik heb diverse pogingen gedaan de wijzer van de weegschaal positief te beïnvloeden. Heb hulp gezocht bij Montignac en Sonja. Bij de EGA, Dokter Frank en tevens menig fabrikanten portemonnees gespekt met de aanschaf van pillen, poeders, drankjes, repen, soepen en shakes. Fruitdagen, het Hartstichting dieet, een diëtiste, voeding consulente, punten tellen, calorieëntabel, South Beach, fatblokkers, Atkins en Herbalife. Been there, done that.

Ga voor me staan en ik noem je BMI. Geef me een eetbaar product en ik geef je het aantal calorieën, kilojoules, punten en vetgehalte.

Er gaan ook maanden voorbij dat het me niets interesseert, ik geniet er dan vrolijk op los en heb hooguit eens een brooddag (waarbij ik extra veel brood eet) of volg het mandarijnen dieet waarbij je alles mag eten, behalve mandarijnen...

Toen ik 16 was woog ik 50 en nu ik over de 40 ben weeg ik het dubbele... waar die drie cijfers nou vandaan gekomen zijn... Natuurlijk weet ik dat wel. Was ik vroeger als kind absoluut geen ster in het spelletje jojo, tegenwoordig kun je me opgeven voor jojo-lympics en ik zou je niet eens teleurstellen. Het heeft alleen niks meer met het spelletje te maken.
Ik vind ook alles lekker, en als het niet helemaal lekker is, dan maak ik het wel lekker met een sausje of crème fraiche. De schijf van vijf gaat in het kwadraat dagelijks door de keel en zo ook het halve snoep, koek, chips en zoutjesschap van de plaatselijke supermarkt.
Kortom; het gaat allemaal om het kopen, bereiden en eten.

Toch kwam de druppel die de spreekwoordelijke emmer liet overlopen. Mijn jongste dochter werd wakker en kwam nog lekker even in het grote bed bij ons liggen.

”Mam” sprak ze met een slaperig stemmetje ”ik geef je even een goedemorgen kusje op je buik, en nog een buik, en nog een buik, en nog een buik...”

Tijd voor het enige programma wat voor deze dame werkt; Weight Watchers. Want ik wil niet alleen goed voor mezelf zorgen, ik wil zo heel graag nog lang bij dat kleine dametje met die overheerlijke kusjes blijven.

Lekker handig Herfst 2011

Thu, 01 Sep 2011 11:07:19 +0200

Wat valt er nog een hoop te vertellen! En een hoop te leren. Gek dat ik er eigenlijk nooit bij stil gestaan heb, dat je al doende verschrikkelijk veel informatie verzameld. Nu ik alweer een paar jaar bezig ben met taartdecoreren, lijken sommige dingen zo vanzelfsprekend, totdat iemand er een vraag over stelt... Dan besef ik me opeens dat ik er eigenlijk ook nooit over heb nagedacht of dat ik er vanuit ga dat iets op een bepaalde manier werkt, maar ik het eigenlijk nooit heb gecontroleerd of het ook inderdaad klopt. En zo zie je maar, dat je van de vragen van een ander zelf ook weer een heleboel kan leren!

PME Modelling tool, Taper Cones 5/6 Star

Deze tool wordt meestal gebruikt om bloemen te voorzien van een hart en dan met name de bloemen die de vorm van een klok hebben. Met behulp van een Foam pad met gaatjes of een werkplankje (board) met gaatjes kan een hoedje (Mexican hat) worden uitgerold. Door het gaatje ontstaat er een uitstulping aan de onderkant. Druk de punt van de tool aan de platte (uitgerolde) kant in die uitstulping. De afdruk van een ster, die de tool achterlaat, zorgt ervoor dat de blaadjes (5 of 6 blaadjes) gelijkmatig verdeeld worden. De bloem kan zo evt. met de hand in plaats van met een uitsteker worden afgemaakt.

Daarnaast kun je de tool rechtop gebruiken en zo indrukken maken in fondant. Dan is het een soort embosser voor een sterretje. Als je de tool juist schuin in rolfondant drukt, dan krijg je ook een leuk patroon.

Stamens

Stamens is het Engelse woord voor meeldraden. Bij het decoreren van taarten worden vaak suikerbloemen gebruikt. Om deze zo echt mogelijk te laten lijken, worden er soms namaak meeldraden gebruikt uit de hobbywinkels, maar ook de meeste van onze adverteerders verkopen ze. Deze zijn uiteraard niet eetbaar!

Foam pad

Een Foam pad is een speciale plaat van schuimrubber die vooral wordt gebruikt bij het maken van suikerbloemen. Er zijn twee soorten pads: één met en één zonder gaatjes. Een foampad is ideaal voor als je de randen van bloemblaadjes dun wilt maken. Maar ook voor het 'frillen' van randjes en guirlandes. Omdat de foam iets meeveert, scheurt de paste minder snel.

De gaatjes zijn voor het maken van mexicaanse hoedjes of voor het maken van het schutblad (calyx) voor een roos. In het gaatje zit dan de pasta voor de onderkant van de bloem. De bovenkant rol je op de foampad uit. Voor het uitsteken van de bloem is de Foam pad net iets te zacht, dus dat kan je dan beter ernaast op je werkblad doen.

Frill cutters

Deze uitstekers zijn ontwikkeld voor het makkelijk maken van franjes. Er zijn verschillende soorten en merken. In MjamTaart! zijn zowel de rechte als de ronde uitstekers gebruikt. Wat je doet is de uitsteker gebruiken om een rand uit suikerpasta te steken. Hiervoor kunnen verschillende suikerpasta's worden gebruikt, inclusief marsepein. Het is maar net wat je zelf het prettigste vindt werken.

Je kunt die randen zo gebruiken als decoratie, maar je kunt ze ook 'frillen', waardoor het effect van franje ontstaat. Frillen doe je met een satéprikker of een cocktailstick. Ook zijn er speciale tools voor. Die vind je vanzelf als je bij onze adverteerders zoekt met 'frill'. Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar de Petal Frill (Tool 12 van JEM).

Het makkelijkst is om de uitgestoken rand op een Foam pad te leggen tijdens het frillen. Rol nu met het frillstokje van jouw voorkeur dwars over de sierrand, waarbij de punt van het stokje naar binnen wijst. Door de positie van het stokje naar binnen of buiten te schuiven, waardoor er een schuiner of juist minder schuin stuk over de sierrand rolt, krijg je meer of minder plooien in de franje.

Franjes zijn leuk te gebruiken als sierranden langs de zijkant van een taart of als randen langs een rokje, etc. Een taart waarbij de PME Garret Frill is gebruikt is te vinden in MjamTaart! Winter 2010.

Non-stick board

Er zijn verschillende kunststof platen op de markt, die geschikt zijn om als werkblad te gebruiken bij het verwerken van o.a. alle soorten suikerpasta's. Celboards van CelCakes & CelCrafts zijn bijvoorbeeld tweezijdig te gebruiken. Één kant is glad en de andere is gegroefd om makkelijker blaadjes voor suikerbloemen te maken die worden bevestigd aan een floral wire.

Door de pasta over de groef uit te rollen, ontstaat vanzelf een verdikking aan de onderkant. Draai de pasta om en steek het blad uit, met de verdikking verticaal in het midden, net als de echte dikke nerf van een blad. Daarna steek je het ijzerdraad (floral wire) in de verdikking en leg je het geheel in de veiner om het blad te 'nerven'.

Er zijn ook drie gaatjes voor mexican hats. Dat zijn bloemen met een klokvorm. Je rolt de pasta over het gat en het wordt dan een mexicaans hoedje, doordat je een gedeelte van de paste in het gat drukt. Met een cone tool druk je het hart van de bloem open en met een uitsteker geef je de vorm aan de bloemblaadjes.

Lekkende taarten

Taarten met vochtige vullingen hebben nog al eens de neiging om te gaan 'lekken'. Het vocht wordt aangetrokken door de suiker in het rolfondant of marsepein, dat dan van de taart afloopt. Dit kan voorkomen worden door de buitenkant van de taart eerst goed af te smeren met botercrème of een dijkje van crème langs de buitenrand van de vulling te spuiten. Door deze vette laag kan het vocht niet doordringen naar de suikerpasta. Wel kan het vocht door de taart naar beneden zakken en dan langs de onderkant weglekken, zodat er plakkerige plasjes onder de taart ontstaan.

Vooral bij het gebruik van vers fruit is het gevaar groot voor lekken. Ik voorkom dit zelf door het gebruik van een droge cake, dat veel vocht kan opnemen. Biscuit is hiervoor uiterst geschikt. Wanneer er biscuit gebruikt wordt zonder vochtige vulling is het noodzaak om het wat te tremperen met siroop, likeur of vruchtensap, omdat het anders te droog zou zijn. Om zeker te weten dat mijn vulling niet gaat lekken, laat ik in ieder geval ALTIJD de onderste laag wel droog. Over het algemeen is men gewend dat de bodem van de taart sowieso wat droger is, dus daarom hoef ik niet bang te zijn voor klachten hierover. Zo is de bodem een goede opvanger van al het vocht dat de lagen daarboven door zullen laten, als deze per ongeluk volledig verzadigd raken.

Fruit laat vaak tijdens het staan ook nog vocht vrij. Zorg er daarom voor dat het fruit zo droog mogelijk is, voordat je het in de taart stopt. Droog het bijvoorbeeld af met papier na het wassen. Gebruik net even wat minder siroop dan je gewend bent, zodat het biscuit nog niet volledig verzadigd is en ook het vocht van de vruchten nog kan opnemen.

Stevige slagroom

Suikerpasta's

Er zijn een heleboel verschillende suikerpasta's. Het eerste verschil zit natuurlijk in de bereiding en dus ook in de smaak, stevigheid, de manier van werken en dus de toepassingen. Van alle suikerpasta's die ik hier bespreek, vind je een recept op de website van MjamTaart! Ik zeg 'een' recept, omdat er vaak meerdere recepten voor één soort suikerpasta bestaan. Je kunt ze ook allemaal kant-en-klaar krijgen bij onze adverteerders. Ook daarin bestaan, binnen de verschillende soorten, weer verschillen qua merk. Ook niet ieder merk pindakaas smaakt hetzelfde of heeft dezelfde smeuïgheid. Het is dus vaak heel persoonlijk voor welk recept of merk je uiteindelijk kiest.

In Nederland is de meest bekende suikerpasta waarschijnlijk marsepein. De basis van marsepein is suiker met amandelen. Door de bittere smaak van de amandelen is het minder zoet dan de andere suikerpasta's die als basis alleen suiker hebben. Marsepein droogt ook minder snel uit, doordat de amandelen olie bevatten. Marsepein wordt gebruikt om taarten te bekleden, figuren te modelleren, figuren uit te steken en bloemen (meestal rozen) mee te maken. Maar het wordt ook gebruikt als vulling (dan heet het amandelspijs en worden amandelen grover gemalen).

Rolfondant lijkt erg op marsepein qua structuur en toepassingen, maar door het ontbreken van de amandelen droogt het sneller. Hierdoor kan het ook worden gebruikt om uitgesneden figuren te laten drogen en dan rechtop te zetten.

Sugar paste is eigenlijk hetzelfde als rolfondant. In ons recept wordt er alleen wat tylose aan toegevoegd. Hierdoor wordt de fondant wat steviger, wat het meer geschikt maakt om er figuren mee te modelleren. Bovendien is de suikerpasta na het drogen minder breekbaar. Het wordt daarom ook wel modelling paste genoemd.

Flower paste en gum paste zijn hetzelfde. Deze worden met name gebruikt voor het maken van suikerbloemen op ijzerdraad, maar ook voor de fijngevormde kleding van allerlei figuren. Deze pasta kan heel dun uitgerold worden en scheurt niet snel, doordat het heel flexibel is.

Mexican paste kan ook gebruikt worden voor het maken van suikerbloemen, maar is minder flexibel dan de flower paste. Ik vind het zelf altijd prettig spul voor het maken van vlinders met de patchworkcutters, of andere onderdelen, waarbij ik heel dun wil werken, zodat rolfondant niet geschikt is. Het wordt ook wel gebruikt als basis voor fijn modelleerwerk, zoals de typisch Engelse bruidspaartjes of de elfjes, zoals Frances McNaughton die maakt.

Pastillage of dragant is de meest stugge soort en wordt met name gebruikt voor het maken van bouwwerken van suiker, omdat het heel erg snel droogt. Dat kunnen allerlei 3D figuren zijn. Het is minder geschikt om heel dun uit te rollen, dus wordt het niet gebruikt voor heel fijn werk maar meer als basis. Het is heel stevig, maar tegelijkertijd ook heel breekbaar, net als porcelein: poreus. Als het eenmaal droog is, neemt het niet meer zo snel als de andere pasta's vocht op uit de omgeving. Dit maakt het zeer geschikt voor patisserie showstukken.

Win een Celcakes Celboard

Heb jij ook iets gezien, waarvan je je nog steeds afvraagt waarvoor het bestemd is, stuur me dan een email en misschien kan ik het je dan een volgende keer vertellen.

De Leukste Taarten shop stelt maar liefst zes Celboards ter beschikking! Deze worden verloot onder de inzenders tot 01-11-2011.

Op vakantie met een taarthobby: IJsland

Tue, 23 Aug 2011 07:27:54 +0200

De zomervakantie loopt op z'n einde en ook wij zijn al weer een flinke poos terug van vakantie; deze zomer ben ik met mijn vriend naar IJsland gegaan. IJsland is werkelijk een prachtig land, waar veel te zien en te doen is, met een overweldigende natuur en het is wat mij betreft een ware aanrader.

(ik met de geisers)

De vakanties zijn voor mij de laatste jaren echter behoorlijk verandert, tegenwoordig kan ik niet meer op vakantie zonder een 'taart-interesse'. Een deel hiervan is dat ik als op vakantie ben zeker in de supermarkten en taartwinkels moet snuffelen wat ze allemaal hebben aan taartspullen in de schappen. Taartwinkels heb ik in Reykjavik niet kunnen kunnen ontdekken, maar ik moet ook toegeven dat mijn IJslands tamelijk roestig is. Supermarkten zijn echter wel geweldig; in tegenstelling tot mijn verwachting stonden ze vol met taartdecoratiespullen, hele schappen vol, allerlei dingen waar je in Nederland in een supermarkt toch niet zomaar tegenaan zou lopen, zoals kant-en-klare ingeblikte botercrème, vele soorten cupcakecaises, chocolade in roze en groen en ga zo maar door. Sinds mijn taarthobby breng ik dus veel meer tijd dan nodig door in supermarkten in het buitenland, gewoon uit nieuwsgierigheid voor de lokale taartspullen.

(kleurstoffen, smaakstoffen en strooisels op het schap van de supermarkt)

(veel verschillende soorten bakmeel en een heel schap vol spullen waarmee je kunt bakken)

Naast taartspullen bekijken is er nog een ding wat ik standaard moet doen wanneer ik op vakantie ben, een lokale taartsoort proberen. Zoetigheid is in IJsland geen probleem om te verkrijgen, zoals we eerder al konden lezen in de blog over lekkers in IJsland, die in de jaargang 2010 in mjamtaart! verscheen. Tijdens een uitstapje op weg naar een enorme gletsjer in het midden van IJsland (Langjökull) greep ik mijn kans en bestelde (door middel van aanwijzen in de vitrine, had ik mijn roestige IJslands al genoemd?) ik een mooi stuk taart wat door zijn uiterlijk prijsgaf iets chocoladigs te zijn.

(chocolade taart met op de achtergrond een gletsjer)

Eerlijk toegegeven, denk ik niet dat het echt inheems IJslands was achteraf. De smaak, een combinatie van heerlijke chocolade met sinaasappel, was erg verassend en fris, maar deed me nu niet meteen aan IJsland denken en was ook geen smaak die ik nog nooit eerder geproefd had. IJsland is wat mij betreft een echte aanrader, niet voor de taartspullen en dat is ook niet mijn eerste interesse op vakantie, maar toch vind ik het wel altijd leuk om daar op vakantie, in ieder geval iets, van mee te krijgen.

Ik hoop dat jullie ook zo'n fijne (taart-achtige) vakantie hebben gehad!

Liefs,

Eva Maria

Lekker Handig Letters

Thu, 28 Jul 2011 11:15:57 +0200

Voor een beginner zijn de ‘gewone’ uitstekers, zoals je die bij Hema, etc. kunt kopen, het makkelijkst werken. Ook onze adverteerders hebben hier verschillende soorten van. Sommige zijn van metaal, anderen van kunststof. Deze uitstekers zijn ook geschikt voor marsepein en rolfondant zonder toevoegingen.

De tappits en clikstix zijn erg fijn van structuur en er moet daarom een speciale techniek worden gebruikt. Ten eerste is het heel erg lastig om ze te gebruiken met onbewerkt marsepein en/of rolfondant. Marsepein kan wel (ik doe het zelf ook) maar eist nog wat meer handigheid en geduld. Het meest geschikt is Mexican paste. Rolfondant met toevoeging van tylose kan ook. Laat dat na het uitrollen nog heel even aan de lucht drogen, zodat de bovenkant niet meer plakt als je de uitsteker er op drukt. De clikstix hebben als extra voordeel dat er, net als bij een plunger cutter, een mechanisme aan zit dat de uitgestoken letters naar buiten drukt als ze in de steker blijven zitten. De tappits hebben dat niet, dus als je letter er in vast blijft zitten moet je ermee op het werkblad tikken (tappen) tot de letter loskomt.

Karin heeft voor de tappits ooit al eens een werkbeschrijving gemaakt, die is te vinden op de website van Lara (Tartacadabra.com).

&amp;amp;lt;/p&amp;amp;gt;

Dat staat er gekleurd op!

Fri, 24 Jun 2011 14:05:01 +0200

"Gadver, alweer bloemkool…" "Alweer bloemkool? Dat hebben we anders een hele tijd niet gegeten hoor!" is mijn weerwoord op het gejammer van kindlief als ze het deksel van de pan optilt. Een herkenbaar probleem voor veel gezinnen: het avondeten. Nou ben ik zelf niet zo van het warme eten, maar het enige dagelijkse rustpuntje voor ons vieren is het moment dat we gezamenlijk avondeten, dus doe ik steeds weer mijn best er iets van te maken. En groenten moet. Al is het kiezen, kopen, koken en dan ook nog opeten nou eenmaal niet mijn favoriete bezigheid. Ik ben meer van de broodmaaltijd. Lekkere verse witte beboterde boterhammen met oude kaas, pistoletje brie, bolletje met paté, stokbroodje gezond, misschien een soepje erbij en een frisse salade; dat is nou eenmaal meer mijn ding. En dat doen we ook wel, in weekenden of op dagen wanneer er ’s avonds iets op het programma staat. Maar in principe genieten we doordeweeks gewoon van de warme maaltijd.

Toen mijn ouders trouwden - vertelde mijn moeder - was mijn vader van huis uit gewend dat de avondmaaltijd begon met soep, een flink hoofdgerecht en eindigde met een toetje. En dan het liefst iets lekker ouderwets als griesmeelpudding of rijstepap. In het begin volgde ze trouw zijn wensen, maar toen bij haar de emancipatie toesloeg, gooide ze haar spreekwoordelijke kont tegen de krib en toverde ze ook andere dingen op tafel. Dat mijn vader bij spaghetti, kip kerrie of lasagne weleens zijn neus optrok nam ze voor lief. De aardappels, vlees en groenten had zij wel weer gezien. Inmiddels, en dat mag ook wel na veertig jaar, is er een mooie combinatie bereikt van Hollandse pot en buitenlandse gerechten. Meestal zonder soep vooraf en zo nu en dan een toetje na.

"Waarom doe je niet weer eens witlof met ham en kaas?" "Omdat we dat maandag al gegeten hebben" "Of portemonneetjes met shoarma?" "Dat is meer voor in het weekend, toch?” "Pizza? Poffertjes? Pannenkoeken? Dat eten we echt noooooit!" "Heus wel, dat weet je best" "Pfff, jij doet altijd hetzelfde, jij bent saai!"

Ha, daar zul je achterkomen!

De volgende avond staan er drie pannen op een keurig gedekte tafel met servet en voor allemaal op de hoek van de placemat zo’n handig kuipje appelmoes. De kinderen komen binnen, wassen hun handen en zetten zich verveeld achter hun bord. "Nou, ik ben benieuwd wat mama vanavond weer eens voor lekkers heeft klaargemaakt!" probeert manlief de boel bij voorbaat al in een vrolijker daglicht te plaatsen. De deksels komen los en drie gezichten kijken verbaasd van de inhoud van de pannen naar mijn triomfantelijke gezicht.

’s Ochtends in de supermarkt had ik weer moedeloos bij de afdeling groenten de schappen staan te scannen. "Wat doe jij vanavond?" hoorde ik achter me. "Heb weer geen flauw idee buuf, jij?" "Nou, we gaan uit eten, dus vandaag hoef ik me daarover een keer geen zorgen te maken." Ik kies intussen voor roerbakgroenten. Met kip en rijst. Bij het koelvak twijfel ik tussen de vele mogelijkheden die toetjes te bieden hebben. Aardbei-, vanille-, hopjes-, blanke, caramel- of chocoladevla, kuipjes met allerlei soorten mousses, kwark, yoghurt, kindertoetjes in vrolijke kleurtjes. En die laatsten brengen me op een briljant idee.

"Krijg nou wat…" is de eerste reactie. "Paarse rijst?" "Met blauwe kip, vet cool!!!" De laatste pan geeft de roerbakgroenten prijs: prachtige ‘electric orange’ gekleurde taugé, prei en kool.

De bordjes gaan schoon leeg. Er wordt niet meer gezeurd over het eten. De vraag die tegenwoordig gesteld wordt is: "welke kleur eten we vanavond, mam?" Het is even wennen; blauwe bloemkool of macaroni, maar het is wel weer gezellig aan tafel!

Lekker Handig Sjablonen

Fri, 10 Jun 2011 12:15:46 +0200

Rol het sjabloon vast op de marsepein en smeer met een paletmes een dun laagje Royal icing over het sjabloon.

Steek een cirkel uit om op een cupcake te leggen of gebruik andere vormen als decoratie op een taart.

Er zijn verschillende soorten sjablonen op de markt. De een is van stugger materiaal dan de ander. De een heeft in het patroon kleinere onderdelen dan de ander. Afhankelijk van het soort sjabloon dat je gebruikt, zijn de toepassingen beperkt.

Als ik een sjabloon aanschaf, wil ik hem graag voordat ik hem koop, buiten de verpakking kunnen bekijken. Dan buig ik hem rond, zoals ik hem bijv. aan de zijkant van een ronde taart zou willen gebruiken. Wanneer alle onderdelen meebuigen en het sjabloon dus in zijn geheel een mooie bolling vormt, is hij geschikt. Maar bij sommige sjablonen krijg je dan dat er onderdelen recht willen blijven staan en dan gaan uitsteken. Deze sjablonen kunnen dus alleen op vlakke delen worden gebruikt.

Mijn absolute favoriet zijn de siliconen sjablonen. Ik heb ze gezien van CelCakes, maar ik ben ze ook al in Nederland op verschillende hobbybeurzen tegengekomen. Deze zijn ideaal, omdat je ze helemaal tegen de taart kunt plakken als een sticker. Dan heb je dus nog beide handen vrij om Royal icing, kleurpoeder of wat dan ook op het sjabloon te smeren.
Nadeel is dat het allemaal vrij kleine sjablonen zijn. Je kunt er dus niet heel snel bv. een kwart zijkant van de taart mee versieren.

Voor alle sjablonen geldt dat je steeds, voordat je het verplaatst en opnieuw gebruikt, het eerst goed schoon moet maken. Als er dan resten aan de onderkant terecht zijn gekomen, komen die in ieder geval niet op het volgende stuk van de taart. Ik gebruik daarvoor altijd een vochtige doek.
Verder is het zaak dat de sjabloon tijdens het gebruik absoluut niet verschuift. Dat is vaak een kwestie van oefenen, maar er zijn ook producten voor, zoals de Designer Stencil Cake Wrap Kit. Nadeel is dat het minder snel werkt dan gewoon even vasthouden, vooral als je de stencil meerdere keren achter elkaar wilt gebruiken, maar je hebt dan wel weer een extra hand om mee te werken.
Tenslotte is het zaak dat het sjabloon goed aansluit tegen het oppervlak. Als er naadjes tussen de taart en het sjabloon zitten, dan gaat hier de icing ook tussen kruipen. Tijdens het smeren moet je er dus voor zorgen dat je die naden goed dicht drukt, door de spatel bijna plat tegen het sjabloon te drukken. Je kunt de achterkant van het sjabloon ook eerst licht insmeren met Petal Base of Crisco, zodat het iets tegen de taart blijft plakken. Als je het sjabloon vlak verwerkt, kun je het ook eerst licht in de fondant of marsepein drukken. Dat kan evt. met behulp van een smoother. In het geval dat het patroon op een uitgestoken stuk marsepein of rolfondant komt, kun je het sjabloon ook met een roller er in drukken, de kleur aanbrengen en daarna pas de betreffende vorm met het patroon uitsteken.

Kijk ook eens naar de vele instructievideo's op Designerstencils.

</p>